ΟΙ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΚΑΜΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΣΙΑ

Κάθε μέρα πρωινό ξύπνημα 7:15. Πάλι άργησα. Ένας καφές στα γρήγορα, ντύσιμο και η επαλήθευση: Κλειδιά, γάντια, κράνος, ταυτότητα. Ένα φιλί για αντίο και κατευθείαν για δουλειά. 8:00 αρχίζει η βάρδια και πρέπει να είμαι έτοιμος ν’ αποδώσω, να μην πέσουν οι ρυθμοί παραγωγής, να εξυπηρετώ φορώντας το γυαλιστερό μου χαμόγελο, να ξεπατώνομαι, να είμαι θετική στις εντολές, ευχάριστος, συνεργάσιμη, μην τυχόν και απογοητεύσω το αφεντικό, μην τυχόν και φέρω προβλήματα στη σκέψη μου και επηρεαστεί η κίνησή μου, να ξεχνάω δηλαδή ποιος είμαι και με προθυμία να φέρω εις πέρας τις δουλειές τους. Κάθε μέρα. Και στο τέλος του μήνα να εισπράττω τραπεζογραμμάτια που θα με βοηθήσουν να επιβιώσω, όχι να ζήσω. Να πληρώσω το νοίκι, το ρεύμα, το νερό, το φαγητό, το φροντιστήριο, το δάνειο. Και κάθε πρωί να γυρνάω στη δουλειά πουλώντας το χρόνο μου, τη δύναμή μου, την όρεξή μου, πάντα να εισπράττω τραπεζογραμμάτια. Θυμάμαι όμως ότι όταν ξεκίνησα ήθελα να είμαι ανεξάρτητη, αξιοπρεπής, να στέκομαι στα πόδια μου. Μα τελικά όλα ανάποδα. Δε δουλεύω για μένα αλλά για άλλους, δε πληρώνω εμένα αλλά τους άλλους, δεν εξυπηρετώ εμένα αλλά τους άλλους. Ένας σύγχρονος σκλάβος που οι κρίκοι της αλυσίδας είναι τα χρέη μου. Ένας φαύλος κύκλος μισθωτής σκλαβιάς. Ένα σύστημα που γεννάει δούλους κι αφεντάδες. Ένα σύστημα που ακμάζει όταν αρπάζει από τους πολλούς και τα μαζεύουν οι λίγοι:

ο καπιταλισμός

Οι επιχειρηματικοί σχεδιασμοί των εταιριών έχουν στόχο την αύξηση του κέρδους ασχέτως οικονομικής συγκυρίας (κρίση). Η οικονομική κρίση η οποία εμφανίζεται ανά καιρούς (τη βιώνουμε και σήμερα) είναι αποτέλεσμα του καπιταλιστικού συστήματος και φυσική απόρροιά του μιας και στο μονοπώλιο επικρατεί μόνο ένας (συγκεντρωτισμός). Και έτσι όλοι οι υπόλοιποι κρεμόμαστε απ΄ αυτόν που θα ορίσει που και πότε θα επενδυθούν τα κεφάλαια. Η πάγια τακτική των αφεντικών σε τέτοιες περιπτώσεις είναι η μείωση του κόστους παραγωγής, η οποία συνεπάγεται κλείσιμο ή μεταφορά εργοστασίων, βιοτεχνιών, καταστημάτων και χιλιάδες απολύσεις (για το έτος 2009 επίσημα ανακοινώθηκαν 410.000 απολύσεις σε ευρώπη, βόρεια αμερική, ασία και αφρική).
Σήμερα, με το πρόσχημα της οικονομικής κρίσης, ακόμα και οι εταιρίες που δεν επηρεάζονται άμεσα απ΄ αυτήν, εκμεταλλεύονται τη συγκυρία. Αυτή η τακτική βρήκε εφαρμογή και στο εργοστάσιο της frigoglass, στην κάτω αχαΐα (την ώρα που παρουσιάζει αύξηση των κερδών της), η οποία απολύει 120 εργαζόμενους (60% του εργατικού της δυναμικού), κάποιοι από τους οποίους είναι κοντά στο όριο της συνταξιοδότησης. Σαράντα από τους απολυμένους της frigoglass υπέκυψαν στους εκβιασμούς της εργοδοσίας με εθελούσια έξοδο. Η εθελούσια έξοδος είναι ένα τέχνασμα των αφεντικών που έχει σαν αποτέλεσμα τον κατακερματισμό του συλλογικού συμφέροντος και καθιστά αδύνατες τις όποιες κοινές διεκδικήσεις. Στο βωμό του κέρδους θυσιάζουν εργαζόμενους και τους αντιμετωπίζουν ως αριθμούς παραγωγής και ανάπτυξης (ή σαν αναλώσιμα υλικά).
Αλλά και στην Πάτρα είδαμε την απόλυση εργαζόμενης στη vodafone με τον πρωτοποριακό τρόπο της κλήρωσης. Όλες οι παραπάνω περιπτώσεις δεν αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά εργοδοτικής ασυδοσίας αλλά καθημερινότητα και μας δείχνουν ότι μας αντιμετωπίζουν σαν σκλάβους που όποιος σηκώσει κεφάλι και διεκδικήσει τα αυτονόητα οδηγείται στη «γκιλοτίνα». Αλλά επειδή ο φόβος φυλάει τα έρμα κληρώνουν για τον καθένα μας την απόλυση.
Τα αφεντικά επιτίθενται δημιουργώντας ανεργία που θα αποφέρει κέρδος από τη μείωση του κόστους παραγωγής και των μεροκάματων, μιας και οι δουλειές είναι λίγες. Στο οπλοστάσιό τους όμως δεν υπάρχουν μόνο απολύσεις αλλά σωρό νομοθετικών ρυθμίσεων, θεσμών και φορέων που είναι κατά παραγγελία, αφού το κράτος σε ρόλο διαχειριστή εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους. Οι πρόσφατες αλλαγές στο ασφαλιστικό, η ελαστικοποίηση της εργασίας, η οδηγία μπολκενστάιν (όπου σύμφωνα με αυτή οι χώρες που την τηρούν έχουν το δικαίωμα να εισάγουν εργατικό δυναμικό και να πληρώνουν με μεροκάματα ανάλογα της χώρας προέλευσης), δημιουργούν ένα καθεστώς δουλείας και τρομοκρατίας. Οι εργαζόμενοι βιώνουν καθημερινά μια σειρά εκβιασμών από τα αφεντικά, μιας και βρίσκονται αντιμέτωποι με τη μαύρη εργασία, την ημιαπασχόληση, τις απλήρωτες υπερωρίες, τα εργατικά «ατυχήματα», την εθελούσια έξοδο κτλ. Και μέσα σε όλα αυτά προστίθενται οι προκλητικές προτάσεις του Σ.Ε.Β. που προσπαθεί να λύσει το πρόβλημα χωρίς απολύσεις, προτείνοντας τρίωρη εργασία και καταβολή όχι ολόκληρου του μεροκάματου αλλά μέρους του, σε περίπτωση που ο τζίρος του είναι πεσμένος. Σαν να είμαστε συνέταιροι…
Μαζί με τους εκβιασμούς έρχονται και οι επιθέσεις με πρόσφατο παράδειγμα τη δολοφονική επίθεση στην Κ. Κούνεβα (καθαρίστρια στην ΟΙΚΟΜΕΤ) από μπράβους της εργοδοσίας, με βιτριόλι που την ανάγκασαν να πιει, στις 23/12/2008, επειδή τόλμησε δυναμικά να διεκδικήσει τα νόμιμα για αυτήν και τους/τις συναδέλφους της. Η Κ. Κούνεβα είχε απευθυνθεί επανειλημμένα στην επιθεώρηση εργασίας, η οποία κάθε φορά της έκλεινε την πόρτα κυριολεκτικά και μεταφορικά, εξυπηρετώντας τα συμφέροντα της εργοδοσίας. Οι επιθέσεις των αφεντικών δεν μας φοβίζουν, μας εξοργίζουν.
Τόσα χρόνια μπάλα και ακόμα να βγούμε στην επίθεση. Όσο δε συνειδητοποιούμε τη δύναμη μας, όσο αφηνόμαστε να μας εκπροσωπούν ξεπουλημένα και γραφειοκρατικά συνδικάτα, όσο μας απασχολεί το προσωπικό μας όφελος αδιαφορώντας για το τι γίνεται γύρω μας, θα χάνουμε. Ο κατακερματισμός και η παθητικότητα είναι συνθήκες οι οποίες ευνοούν μόνο τα αφεντικά και τα αδηφάγα σχέδιά τους, καθώς η εργατική τάξη διασπασμένη περιμένει τη λύση από αυτούς που στην ουσία φτιάχνουν τους κανόνες.
Θεωρούμε ότι η αυτοοργάνωση στους χώρους εργασίας είναι επιτακτική ανάγκη καθώς μόνο εμείς μπορούμε να μιλάμε και να αποφασίζουμε για εμάς. Αυτοοργάνωση των ίδιων των εργαζόμενων με τη δημιουργία συνελεύσεων, πρωτοβουλιών δράσης, σωματείων βάσης προκειμένου οι εργαζόμενοι να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Και όταν λέμε «εμείς», δεν εννοούμε μια μερίδα ανθρώπων ξεκομμένη από τη κοινωνία που προασπίζεται τα δικά της συντεχνιακά συμφέροντα αλλά αναγνωρίζουμε τους εαυτούς μας ως μέρος του συνόλου που λέγεται εργατική τάξη.
Μέσα από αυτό το πρίσμα στεκόμαστε αλληλέγγυοι/ες στους απολυμένους της frigoglass, της vodafone, στην μαχητική συνδικαλίστρια και μετανάστρια Κ. Κούνεβα και σε όσους/ες καθημερινά έρχονται αντιμέτωποι/ες με τον εκβιασμό της μισθωτής σκλαβιάς.

ΑΝ Ο ΔΕΚEΜΒΡΗΣ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΦΟΡΜΗ,
ΤΟΤΕ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ (και όχι μόνο)
ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ ΤΙΣ ΑΙΤΙΕΣ

ΑΣ ΓΙΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΓΡΑΝΑΖΙΑ ΤΗΣ ΜΗΧΑΝΗΣ
Η ΙΔΙΑ Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ

ΕΡΓΑΤΕΣ ΞΥΠΝΑΤΕ
ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΚΡΕΜΑΤΕ

ΤΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΟΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ - ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ - ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ - ΑΠΕΡΓΙΕΣ - ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ

Κατάληψη Παραρτήματος

όσοι/ες θέλουν να συλλογικοποιήσουν τις αρνήσεις τους μπορούν να έρθουν στη συνέλευση της κατάληψης παραρτήματος κάθε Δευτέρα και Παρασκευή στις 19.00

Η ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΥΝΕΒΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΣΤΟ NOSOTROS ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 31/1/2009

Από συντρόφους πληροφορηθήκαμε τυχαία τη συμμετοχή μας με ομιλητή στην εκδήλωση της Αντιεξουσιαστικής Κίνησης το Σάββατο 31/1/2009 στο Nosotros. Η Κατάληψη Παραρτήματος λειτουργεί με συλλογικές διαδικασίες και αποφασίζει για κάθε δράση της μέσα από αυτές. Η συμμετοχή μας στη συγκεκριμένη εκδήλωση δεν τέθηκε ποτέ σαν θέμα στη συνέλευση, οπότε δεν συμμετέχουμε.

Ο ομιλητής που αναφέρεται στην αφίσα καλέστηκε προσωπικά και θεωρούμε απαράδεκτο να αναφέρεται δημόσια ως εκπρόσωπος της Κατάληψης Παραρτήματος.
Θεωρούμε ότι είναι εκτός κινηματικής λογικής η εκμετάλλευση της Κατάληψης Παραρτήματος για λόγους αυτοπροβολής της Αντιεξουσιαστικής Κίνησης.



Απαιτούμε τα παραπάνω να γίνουν ξεκάθαρα στην εκδήλωση, αλλά και δημόσια.



ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ
Πάτρα, 30/01/2009

ΦΩΤΙΑ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΥΛΙΣΜΟ

Η ΦΩΤΙΑ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΥΛΙΣΜΟ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΣΤΗΝ ΗΡΩΩΝ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΑΦΗΣΕ ΠΙΣΩ ΤΗΣ ΠΟΛΛΑ ΚΑΜΕΝΑ ΠΑΡΑΠΗΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΝΕΤΕΙΝΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΟΣΩΝ ΑΙΣΘΑΝΟΝΤΑΙ ΠΩΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ
ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

ΣΥΛΛΟΓΗ ΡΟΥΧΩΝ ΚΑΙ ΚΛΙΝΟΣΚΕΠΑΣΜΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΑΠΟ ΤΙΣ 17:00

KUKU (14 ΧΡΟΝΩΝ) ΝΕΚΡΟΣ ΑΠΟ ΣΦΑΙΡΑ ΜΠΑΤΣΟΥ (ΛΙΣΑΒΩΝΑ, ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ)

Ο 14χρονος "Kuku", όπως ήταν γνωστός στην γειτονιά του, δολοφονήθηκε στις 9 το βράδυ στις 4 Ιανουαρίου στην περιοχή Falagueira στην Amadora της Λισαβώνας από σφαίρα αστυνομικού που τον βρήκε στο κεφάλι. Ο αστυνομικός που προηγουμένως είχε πυροβολήσει στον αέρα..., καταδίωκε τον "Kuku" και τους φίλους του (είχαν πάει όλοι μαζί στο γήπεδο να δουν την αγαπημένη τους ποδοσφαιρική ομάδα) επειδή επέβαιναν σε αυτοκίνητο που υποτίθεται ότι είχε κλαπεί. Στην φωτογραφία φίλοι και συγγενείς του 14χρονου κοντά στον τόπο του θανάτου του. Σε κάθε χώρα σε κάθε ηπειρο ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ

OSCAR GRANT (22 ΧΡΟΝΩΝ) ΝΕΚΡΟΣ ΑΠΟ ΣΦΑΙΡΑ ΜΠΑΤΣΟΥ (ΟΚΛΑΝΤ, ΗΠΑ)

Ο 22χρονος Oscar Grant δολοφονήθηκε το βράδυ της πρωτοχρονιάς από αστυνομικό σε σιδηροδρομικό σταθμό εν λειτουργεία στο Όκλαντ της Καλιφόρνια, ενώ βρισκόταν ξαπλωμένος στο πάτωμα κρατώντας το στομάχι του. Σε κάθε χώρα σε κάθε ηπειρο ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ.

Ο subcomamdante Marcos για την Ελλάδα

Εφτά άνεμοι στα ημερολόγια και τις γεογραφίες των από κάτω.

ΠΡΩΤΟΣ ΑΝΕΜΟΣ: Μια οργισμένη αξιοπρεπής νεολαία

[...]
"Συντρόφισσα, σύντροφε, Εξεγερμένη Ελλάδα. Εμείς, οι πιο μικροί, από αυτή τη γωνιά του κόσμου σε χαιρετάμε.
Δέξου τον σεβασμό μας και τον θαυμασμό μας γιʼ αυτό που σκέφτεσαι και κάνεις. Από μακριά μαθαίνουμε από σένα. Ευχαριστούμε.
[...]
Και μας λένε πως η νεολαία της Ελλάδας που βάζει φωτιά σε ολόκληρη την ελληνική χερσόνησο είναι βίαιη. Φυσικά, το γεγονός ότι ένας αστυνομικός δολοφόνησε ένα νέο αλλοιώνεται, ακρωτηριάζεται, αποσιωπάται.
Στο Μεξικό, στη γεωγραφία που σημαδεύεται από την πόλη με το ίδιο όνομα, μια κυβέρνηση της θεσμικής αριστεράς δολοφόνησε μια ομάδα νέων, εφήβων στην πλειοψηφία τους. Ένα μέρος της προοδευτικής διανόησης τήρησε μια συνένοχη σιωπή, λέγοντας ότι αυτό έγινε με στόχο να αποσπάσει την προσοχή του κοινού, η οποία υποτίθεται πως έπρεπε να εστιαστεί στο καρναβάλι που είχε μετατραπεί η υποτιθέμενη υπεράσπιση του πετρελαίου. Οι σεξουαλικές επιθέσεις που υπέστησαν λίγο αργότερα νέες γυναίκες στα κελιά της απομόνωσης της αστυνομίας εξαφανίστηκαν μέσα στο θόρυβο που προκάλεσε η αναγγελία εν χορδαίς και οργάνοις της διαβούλευσης που κατέληξε σε αποτυχία. Και, από την άλλη πλευρά, δεν υπήρξε καταδίκη για τη βία της αστυνομίας που, αντίθετα με όσα ειπώθηκαν, έδρασε συντεταγμένα. Αυτή η αστυνομία προετοιμαζόταν εδώ και χρόνια για να καταστέλλει, να εξαπολύει επιθέσεις και να κακοποιεί νέους, πλανόδιους μικροπωλητές, εργαζόμενους/ες στον τομέα του σεξ, κατοίκους γειτονιών και όλους όσους διαφωνούν με την κυβέρνηση των παγοδρομίων, των υπερθεαμάτων τύπου Φουχιμόρι και των συνταγών για μπισκότα. Και, ας μην ξεχνάμε ότι το δόγμα που εμπνέει αυτήν την αστυνομία το εισήγαγε στην Πόλη του Μεξικού ο σημερινός «νόμιμος» πρόεδρος του Μεξικού την εποχή που ήταν αρχηγός της κυβέρνησης του Ομοσπονδιακού Διαμερίσματος.
Στην Πόλη του Μεξικού και στην Ελλάδα η κυβέρνηση δολοφονεί νέους.
[...]
Ταν ταν.
Ευχαριστώ πολύ. Τα λέμε αύριο.
Εξεγερμένος υποδιοικητής Μάρκος
Μεξικό, 2 Γενάρη 2009."

2Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ

συνέλευση κατάληψης παραρτήματος

ΤΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΟΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ...

06.12.08... Ο 15χρονος Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος δολοφονείται εν ψυχρώ από μπάτσο στα Εξάρχεια. Αμέσως σε όλες σχεδόν τις πόλεις της Ελλάδας ξεσπούν γενικευμένες συγκρούσεις που ʽχουν στόχο κατά κύριο λόγο σύμβολα του κεφαλαίου και της κρατικής εξουσίας. Είναι φανερό πως με αφορμή αυτή τη δολοφονία, εκδηλώνεται (απέναντι σʼ αυτό το σύστημα) μια κοινωνική οργή και αμφισβήτηση η οποία συνεχίζεται μέχρι σήμερα (και όχι μόνο στην Ελλάδα αφού η φλόγα της εξέγερσης εξαπλώνεται σε όλη την Ευρώπη και όλο τον κόσμο).

Το σύμφωνο κοινωνικής ειρήνης έσπασε...

Γιατί καθημερινά επιτίθενται σε κάθε πτυχή της ζωής μας βάζοντας μας να δουλεύουμε μέχρι να πεθάνουμε (ως τα 65 ή τα 67 χρόνια) επιδεινώνοντας μια ούτως ή άλλως μίζερη επιβίωση σʼ ένα σύστημα που είμαστε αναγκασμένοι να πουλάμε την εργατική μας δύναμη προκειμένου να επιβιώσουμε κινδυνεύοντας ανά πάσα στιγμή να σκοτωθούμε από κάποιο εργατικό «ατύχημα».
Γιατί διέλυσαν κάθε ψήγμα κοινωνικής ασφάλισης κλέβοντας τα ίδια μας τα λεφτά από τα ταμεία, χαρίζοντας παράλληλα 28 δις ευρώ στις τράπεζες για να στηρίξουν την οικονομία των τραπεζιτών, των εφοπλιστών, των βιομηχάνων που βρίσκεται σε κρίση. Εξασφαλίζοντας παράλληλα την ατιμωρησία-ασυλία για τον εαυτό τους στα κάθε είδους σκάνδαλα (βατοπέδια, siemens, ομόλογα και δεν συμμαζεύεται) συμπεριφερόμενοι σαν να απευθύνονται σε δούλους. Όλα αυτά όμως είναι απόρροια του ενός και μεγάλου σκανδάλου, της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, του καπιταλισμού.
Γιατί στα σχολεία εντείνουν τους κοινωνικούς αποκλεισμούς φτιάχνοντας σχολεία-εξεταστικά κέντρα-κάτεργα που μας κλέβουν την ζωή, προωθώντας τον ανταγωνισμό και την υποταγή, κατασκευάζοντας τους αυριανούς πειθαρχημένους εργάτες και υποταγμένους υπηκόους, τους αυριανούς δούλους. Γιατί όλο και περισσότεροι από αυτούς που έχουν περάσει σε μια σχολή βλέπουν (ή έστω υποπτεύονται) ότι το μέλλον τους είναι αβέβαιο.
Γιατί γίνονται όλο και περισσότεροι αυτοί που από νωρίς πετάχτηκαν έξω από την εκπαιδευτική διαδικασία χάρη στους ταξικούς φραγμούς που ολοένα και εντείνονται (βάση του 10 κτλ.)
Γιατί στο βωμό του κέρδους, κράτος και κεφάλαιο συνεχίζουν το καταστροφικό τους έργο, καίγοντας και οικοπεδοποιώντας τα δάση, ψάχνοντας μετά για ασύμμετρες απειλές.
Γιατί καραβιές προσφύγων καταλήγουν σε γκέτο σκλάβων ή σε στρατόπεδα συγκέντρωσης (όπως αυτό που το κράτος θέλει να χτίσει στο Δρέπανο), χωρίς χαρτιά, χωρίς δικαιώματα, σε μια κατάσταση διαρκούς ομηρίας.
Γιατί όποια διαμαρτυρία ξεφεύγει από τα όρια που θέτει η δημοκρατία τους, καταστέλλεται βίαια και με κάθε τρόπο από τους ένστολους φονιάδες.
Γιατί καταδικάζονται όλο και περισσότεροι στην εξαθλίωση και τους πετούν στα μπουντρούμια που έχουν το θράσος να αποκαλούν σωφρονιστικά καταστήματα, δηλαδή στις φυλακές του απάνθρωπου εγκλεισμού και των βασανιστηρίων.

Όμως δείξαμε το τελευταίο διάστημα ότι όλο και περισσότεροι βγαίνουν στους δρόμους. Είτε φοιτητές, είτε μαθητές, είτε εργάτες, είτε μετανάστες, είτε δάσκαλοι, είτε φυλακισμένοι, είτε όσοι διεκδικούν δυναμικά ό,τι τους ανήκει. Αναπτύχθηκαν αγώνες που συκοφαντήθηκαν και έγινε προσπάθεια να κατασταλούν. Από το Σάββατο όμως αποδείχθηκε ότι τίποτα δεν πάει χαμένο. Όλοι εμείς, που μας θεωρούσαν θεατές στην ίδια μας την εξαθλίωση, εμείς που φτύνουμε καθημερινά αίμα για μια αβέβαιη ζωή, βγήκαμε στους δρόμους της εξέγερσης. Στήσαμε οδοφράγματα, συγκρουστήκαμε ανυπότακτα και δημιουργήσαμε ρήξεις με την κατεστημένη τάξη. Τώρα είναι η ώρα αυτό να συνεχιστεί. Τώρα είναι η ώρα να μην ξαναγυρίσει κανείς στην παλιά καθημερινότητα.

Μας φοβούνται. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Μας φοβούνται γιʼ αυτό μας συκοφαντούν, μας πνίγουν στα χημικά, μας συλλαμβάνουν. Γιʼ αυτό επελαύνει η οργανωμένη προπαγάνδα των media τα οποία από την πρώτη στιγμή συκοφάντησαν και συνεχίζουν να συκοφαντούν αυτό τον αγώνα οργανώνοντας ένα όργιο λασπολογίας που θα ζήλευε ακόμα και ο Γκέμπελς (υπουργός προπαγάνδας των ναζί). Γιʼ αυτό ρίχνουν και ένα από τα τελευταία τους χαρτιά, βγάζοντας στο δρόμο τους φονιάδες-παρακρατικούς. Γιʼ αυτό μιλούν για τυφλή βία και κουκουλοφόρους. Γιατί όσοι βιώνουν το σήμερα, καταλαβαίνουν ότι δεν είναι τυφλή βία η σπασμένη βιτρίνα από δεκαπεντάχρονους που τους έχουν πετσοκόψει τα όνειρα, δεν είναι τυφλή βία η απαλλοτρίωση αγαθών από κάποιους που δεν έχουν να φάνε, δεν είναι τυφλή βία να επιτίθεσαι σε δολοφόνους. Γιʼ αυτό μιλούν για κουκουλοφόρους, για να συκοφαντούν όσους επιλέγουν, ως ελάχιστο μέσο αυτοπροστασίας να καλύψουν τα πρόσωπά τους απέναντι στην κρατική καταστολή και τους κάθε είδους ρουφιάνους. Και για να τελειώνουμε και με τους αστικούς μύθους ας αναλογιστούμε πως η μόνη βιτρίνα που έσπασε είναι αυτή της νομιμοφροσύνης και της υποταγής.

Όσοι τελικά έχουν χάσει κάθε εξουσία πάνω στη χρήση της ζωής τους γνωρίζουν πως το πέρασμα από την διαμαρτυρία στην εξέγερση είναι πάντα ανοιχτό. Μένει όλοι να πάρουμε θέση.

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΔΕΝ ΚΕΡΔΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ

ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ - ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ - ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ - ΑΠΕΡΓΙΕΣ -ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ

ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ - ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΩΝ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΩΝ

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...

Όλοι στην πορεία Τρίτη 18:00 από το Παράρτημα

Όσοι θέλουν να συλλογικοποιήσουν τις αρνήσεις τους μπορούν να έρθουν στη συνέλευση της κατάληψης του Παραρτήματος κάθε μέρα στις 19:00.

συνέλευση κατάληψης Παραρτήματος

1Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ

06.12.08: Ο 15χρονος Αλέξης Γρηγορόπουλος δολοφονείται εν ψυχρώ από μπάτσο στα Εξάρχεια. Αμέσως σε όλες σχεδόν τις πόλεις της Ελλάδας ξεσπούν γενικευμένες συγκρούσεις που έχουν στόχο κατά κύριο λόγω σύμβολα του κεφαλαίου και της κρατικής εξουσίας. Είναι φανερό πως με αφορμή αυτή τη δολοφονία ξεσπάει μια γενικευμένη κοινωνική οργή και αμφισβήτηση σε αυτό το σύστημα.
Στα πλαίσια αυτού του ξεσπάσματος από την ίδια μέρα που μαθαίνεται η δολοφονία γίνονται ανάλογες κινητοποιήσεις και στην Πάτρα. Από την πρώτη στιγμή μαζεύεται κόσμος στο Παράρτημα και λίγο μετά γίνεται επίθεση στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αχαίας στην Ερμού. Την επόμενη μέρα παραγματοποιείται πορεία και ακολουθούν πάλι συγκρούσεις με τις αστυνομικές δυνάμεις στην Ερμού. Γίνονται 5 συλλήψεις και το ίδιο βράδυ αφήνονται ελεύθεροι σε μια προσπάθεια του κράτους να εκτονώσει την κατάσταση. Τη Δευτέρα γίνεται παρέμβαση στα δικαστήρια μέχρι να απελευθερωθεί 50χρονος σύντροφος ο οποίος είχε συλληφθεί την προηγούμενη νύχτα. Το απόγευμα γίνεται πορεία που καταλήγει στο σταθμό του Super B που ακολουθεί μισάωρη κατάληψη. Στην επιστροφή προς το Παράρτημα γίνονται επιθέσεις σε 3 τράπεζες, στην WIND, την Olympic Airways και το Dia.
Τη μέρα της κηδείας του Αλέξη καλείται πορεία στην οποία συμμετέχει χιλιάδες κόσμου και αποκρύβεται από τους ρουφιάνους των ΜΜΕ. Κατά τη διάρκεια της πορείας σπάζονται όλες οι τράπεζες που βρίσκονται στο δρόμο της πορείας. Η πορεία καταλήγει στο Παράρτημα όπου στήνονται οδοφράγματα στους γύρω δρόμους και ξεσπούν πολύωρες συγκρούσεις με τους μπάτσους, στις οποίες υπάρχει τεράστια συμμετοχή. Η αστυνομία πνίγει τους γύρω δρόμους στα δακρυγόνα και στα χημικά ενώ παράλληλα κάνει χρήση και πλαστικών σφαιρών. Μετά από λίγη ώρα κάνουν την εμφάνισή τους τα παρακρατικά καθάρματα όπου μαζί με ΜΑΤάδες και ασφαλίτες με στρατιωτικό σχηματισμό και με συντονιστή το διευθυντή ασφαλείας Νταβλούρο επιτίθενται στους διαδηλωτές. Για αρκετή ώρα γίνονται μάχες με τους παρακτρατικούς όμως δεν απωθούνται τελικά αφού οι φίλοι τους οι μπάτσοι φροντίζουν να ανοίγουν το δρόμο με συνεχή ρίψη χημικών που αναγκάζουν τον κόσμο να οπισθοχωρήσει σταδιακά προς το Παράρτημα. Τελικά η οπισθοχώρηση σταματάει στην πλατεία Αγ.Σοφίας όπου ο κόσμος καταλήγει σε γύρω σπίτια. Ακολουθεί πογκρόμ παρακρατικών και μπάτσων οι οποίοι τραβούν και χτυπούν κόσμο από καφετέριες και γύρω δρόμους. Παρόλ'αυτά ο κόσμος αποφασίζει να σπάσει τον τρόμο έμπρακτα, κατεβαίνοντας κατά χιλιάδες στην απεργιακή συγκέντρωση της Τετάρτης.
Το έργο των παρακρατικών και των μπάτσων δε θα μπορούσε παρά να συμπληρωθεί από τους δημοσιογράφους επιβεβαιώνοντας για άλλη μια φορά το σύνθημα: ΜΠΑΤΣΟΙ, ΜΜΕ, ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΟΙ ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝΕ ΜΑΖΙ. Οι δημοσιογράφοι μιλούν συνεχώς για κατεστραμένα καταστήματα και 2000(!) πολίτες που κυνηγούν τουσ διαδηλωτές. Όποιος θέλει να δει αν υπάρχουν κατεστραμένα μαγαζιά ας κάνει μια βόλτα στο κέντρο της πόλης. Αποτέλεσε επιλογή μας να γίνει επίθεση μόνο στην αστυνομία,σε κρατικά κτίρια και τράπεζες. Όλα τα υπόλοιπα είναι ψέματα ή ασφαλίτικες προβοκάτσιες. Όσο για τους 2000 πολίτες που βγήκαν στο δρόμο ενάντια στους διαδηλωτές, δεν είναι άλλοι από μερικούς ασφαλίτες και παρακρατικούς τραμπούκους σαν το Σπίνο από την ομάδα του Καλαμπόκα που το '91 είχε δολοφονήσει τον Νίκο Τεμπονέρα (οι παρακρατικοί αναγνωρίστηκαν από παλιότερους συντρόφους). Είναι φανερό και από το γεγονός ότι παρόμοια γεγονότα έγιναν και σε άλλες πόλεις πως το κράτος γι'άλλη μια φορά επιλέγει να χρησιμοποιήσει και τους παρακρατικούς προκειμένου να καταστείλει τις μαζικές και δυναμικές κινητοποιήσεις των τελευταίων ημερών.

ΟΙ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΥΣ ΔΕΝ ΜΑΣ
ΦΟΒΙΖΟΥΝ, ΜΑΣ ΕΞΟΡΓΙΖΟΥΝ

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΜΟ

ΔΕΝ ΕΙΠΑΜΕ ΑΚΟΜΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΕΞΗ
ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟΝ ΑΛΕΞΗ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ: 18.00 στο Παράρτημα

Καλούμε τον κόσμο να συμμετάσχει στην κατάληψη του Παραρτήματος

Κατάληψη Παραρτήματος